Nagtanod ako noong isang araw

Sa panulukan ng hatinggabi at pag-iisa

At namataan ko ang aking sariling

Iniisip ka.

Agad kong pinasigabo

Ang batingaw sa gunita

Umaasang mabugaw ang tulad mong

Akyat-bahay sa aking diwa.

Nguni't hindi ka natinag.

Ang manluloob ngayo'y bisita.

Ihiniga ka ng aking diwa sa kamang

Binalot ng seda at harnibal.

Ihinabi ka niya ng pantulog

Na mula sa sinulid ng pinagsala-salabat

Na salita. Lahat itinatago

Ang tunay mong anyo.

Mang-uumit.

Isa kang pirata ng katahimikan.

Isa kang nakasisilaw na ilaw

Na bumubulag sa mata ng katinuan

Sa kalaliman ng gabi. 

Hinalikan mo ang sarili ko

At natulog kayong magkayakap.

Naging unan niya ang iyong pagkukunwari. 

Habang siya'y nahihimbing

Tinastas mo ang saplot mo

At ibinilot mo ito sa kanyang leeg.

Binayo mo ang kanyang dibdib.

Sumabog ang kanyang lapay

At nagkalat ng pait.

Ang kanyang huling hininga

Ay nasayang sa iyong pangalan.

Natulog siyang may kasama.

Pumanaw mag-isa.